Nog drie dagen om de kaartenklus af te maken. In het wevershuis is het de afgelopen dagen topdrukte geweest. Dinsdag was er een grote groep studenten van de master Book and Digital Media Studies. Leuke jonge mensen. Hun bezoek krijgt wellicht nog een staartje, want ik kwam er achter dat de pressroom op de universiteit -de plek waar ik mijn eerste drukjes maakte- (door ziekte van een van de docenten) niet door hen te gebruiken is . . . Dus, als ik klaar ben op de Middelste Gracht ga ik daar graag instructie geven. Gisteren ook een volle bak, waarschijnlijk door de herfstvakantie. Er waren bekende gezichten die deze keer de kleinkinderen hadden meegenomen. Leuk om het gestommel op zolder te horen, soms wordt er gezongen . . . Jan, Pier, Tjoris en Corneel of er wordt naderhand nog even gevraagd wie Driss en Jolanda zijn. Grappig is dat als er meerder generaties rondlopen, de puzzel meestal wordt opgelost.

Er gaat iets mis met de dia’s. Kom er even niet uit . . .

Een dagje vrij en tijd om de handen uit de mouwen te steken bij het opruimen van de drukkerij van Kees Baart. Met de jongens van Mostert een ouderwetse ril uit elkaar gehaald, die krijgt een plekje naast hun hypermoderne Konica Minolta en de good old Vandercook heeft ook een bestemming gekregen, die gaat naar het moedige persje van Toos Elfrink in Deventer. In het wevershuis zat de loop er goed in. Ik heb verschillende prenten verkocht! En de -Oh-gaat-dat-zo-beleving  van de bezoekers is groot als ik sta te drukken. De laatste zes dagen breken nu aan en met wat doorwerken slaag ik erin om werkelijk tot 30 kaarten te komen, moet nog wel een dagje twee drukgangen maken. 🙂 En…de kaartenslinger bijt dan in z’n eigen staart, een ‘mobius’project.

Vandaag een dagje vrij van druk. Afgelopen donderdag pakten we ’s avonds de Nieuwsbrief van Drukwerk in de Marge in. Inmiddels ligt ‘ie’ bij iedereen die contribuant is in de bus. Sprekend omslag van Martijn van der Griendt (helaas verkeerd geniet) en in elk exemplaar een verrassende handgerolde kleurendruk van Alex Barbaix.

In het wevershuis blijkt dat niet alleen drukken af en toe een monnikenwerk is, maar ook het inrijgen van de nieuwe schering; geduld en aandacht. Met de kaarten ben ik tot nummer 17 gekomen. Ik ben aan het nadenken over mapjes om de kaarten in te stoppen en denk dat ik er uiteindelijk drie verschillende met elk tien stuks maak. Maar eerst hieronder de laatste vijf. Zoals je ziet is 3 oktober volop in de ontwerpen terecht gekomen.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De afgelopen dagen volop herfst. Wind, regen en later zon. In het wevershuis is het gezellig druk, donderdag kwam ik niet eens aan het drukken van de kaarten toe. Vrijdag kwam Wilma van Driel langs met haar cursisten (boekbinders) terwijl ik mijn zetsel aan het bouwen was. En met een nieuwe legger op de Adana kwam dat ook nog redelijk van de pers. En wat toch het allerleukst is, is dat je met de kleine Adana het principe van drukken goed kunt laten zien.

In de voorkamer zijn de weefsters een nieuwe ketting aan het inrijgen: een ambachtelijk en tijdrovend precies werkje.

Leiden is in feeststemming eerst nog droog met reveille, koraalzang en haring en wittebrood, later begint het te plenzen. Overal verschijnen wit/rode paraplu’s. De regen mag de pret niet drukken, de partytenten en bankjes staan buiten opgesteld, klaar om te gaan genieten van de optocht . . . Ik hoor dat de burgemeester gesignaleerd is in een gesloten koets. Dat belooft niet veel goeds. Tegen een uur zigzag ik met een pluutje door de menigte naar het wevershuis, er zijn enkele barricades te nemen want de route voor de optocht wordt verkeersvrij gehouden. Vandaag druk ik zwart, op verzoek van Herbert van Hoogdalem, die een afdruk van twee clichés nodig heeft voor zijn boek. Daarna op zoek naar het juiste 3 oktober cliché. Ik vind een plaatje van een menigte en hoop dat het langs de optochtroute inmiddels ook zo druk is. Hans en Stella komen langs om mij het 3 oktober gevoel te geven (wit broodje haring en een feestelijk glaasje) en later komt Herbert zijn dochter en een vriendin ook nog even aan.

Dan blijft het stil, Herbert duikt het KIND OF BLUE hoekje in, ik druk mijn 90 kaarten. En . . . af en toe laat de zon zich even zien. Tevreden fietsen we naar huis, we hebben allebei twee bezoekers gegenereerd vandaag.

Een mooie dag. Leiden maakt zich op voor 3 oktober. Fietsend langs de Haarlemmertrekvaart zie ik een grote groep mensen bij de groenteman op de Maredijk uien schoonmaken en penen dunschillen. De kermis is in opbouw en zet het doorgaande verkeer vast. Over twee dagen is de stad in feeststemming. Ik was op weg naar een huisexpositie van Heike Linemann en Johan ter Horst. Heike (www.heikelinemann.com) maakt kleurrijke schilderijen en de beelden van Johan passen daar prachtig bij. Kleur, zonlicht en aardige mensen; een goed begin van de dag. In het Wevershuis was het rustig vandaag. Maartje, de stagiaire van Doortje kwam langs en was een leuke bezoeker. Van de Adana kwam de 12e kaart.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vanmiddag was het rustig in het Wevershuis. De zichzelf aangekondigde dames van woensdag verschenen, waren geïnteresseerd maar ook weer snel verdwenen. Het nieuwe zetseltje zat eigenlijk ook snel in elkaar. Het drukken vergde meer moeite, het maken van het boekje voor het Scaligerinstituut en vooral het geslinger aan de proefpers, waarschijnlijk in combinatie met het dagelijks drukken op de Adana, heeft geresulteerd in een pijnlijke schouder. Vanavond moet er maar een warme pittenzak op. In de voorkamer werd geweven en de ketting was bijna op, dus de twaalf theedoeken, bijna klaar. Vlak voor ik wegging kwamen ze van het getouw.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Daarna vlug naar de UB waar de achtdelige editie van Scaligers brieven aan het Nederlandse publiek getoond werd. Dirk van Miert verhaalde over het grote project waar op z’n minst twaalf manjaren in zijn gaan zitten. Prachtige stapel bloedrode (zo rood als Scaligers mantel) kloeke boeken. Mijn drukwerkje, met de rede van professor Mout, vond gretig aftrek en dat is natuurlijk een prettig gevoel. Vrolijk naar huis gefietst!